ഗാന്ധിയെ ഇന്ത്യ നാടുകടത്തുമോ?

ചരിത്രകാരനും ‘ഇന്ത്യ ആഫ്റ്റർ ഗാന്ധി, ഗാന്ധി ബിഫോർ ഇന്ത്യ’ മുതലായ പ്രസിദ്ധ പുസ്തകങ്ങളുടെ രചയിതാവുമായ രാമചന്ദ്ര ഗുഹാ ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ ശില്പികളെ കുറിച്ചു സംസാരിക്കുകയുണ്ടായി. സ്വാഭാവികമായും പ്രധാന ചർച്ചാ വിഷയം ഗാന്ധി തന്നെ ആയിരുന്നു.

ഷാജഹാൻ മാടമ്പാട്ടുമായുള്ള സംവാദത്തിൽ, ഇന്ത്യക്കാരേക്കാൾ കൂടുതൽ ഗാന്ധിയെ സ്നേഹിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയുന്നത് പുറം നാട്ടുകാർ ആണെന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഗാന്ധി എന്ത് ചെയ്തു എന്നതിനേക്കാൾ, ഗാന്ധി എന്ത് ചെയ്തില്ല എന്നതാണ് പല ഇന്ത്യക്കാരുടെയും പ്രധാന ചോദ്യം. ജാതിയ്ക്കു എതിരായ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ഗാന്ധി ശക്‌തമായ നയങ്ങൾ എടുത്തില്ല എന്നും, വിഭജനം തടഞ്ഞില്ല എന്നും, ഗാന്ധിയെക്കാൾ മഹത്തരം അംബേദ്‌കർ ആണെന്നുമുള്ള വാദങ്ങൾ നമ്മുക്ക് ചുറ്റും പലപ്പോഴും ഉയർന്നു വരുന്നു. ഗാന്ധി എന്ത് ചെയ്തില്ല, നെഹ്‌റു എന്ത് ചെയ്തില്ല എന്നതിനുപകരം ‘ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തു’ എന്ന് നമ്മൾ ഇന്ത്യക്കാരും നമ്മളെ ഭരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാരും എന്ന് ചോദിച്ചു തുടങ്ങും?

ഗുജറാത്തിലെ പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗാന്ധിയെ ആര് കൊന്നു, എന്തിനു വേണ്ടി കൊന്നു എന്ന യാഥാർഥ്യങ്ങൾ മായിച്ചു കളഞ്ഞു. ഗോഡ്‌സെയെ നമ്മളോർക്കുന്നത് മഹാത്മാവിന്റെ ഘാതകനായി ആണ്. എന്നാൽ ഭാവി തലമുറ വെള്ളപൂശിയ, താരപരിവേഷമുള്ള മറ്റൊരു ഗോഡ്‌സെയെ ആണോ കാണാൻ പോകുന്നത്? ജോർജ് ഓർവെല്ലിന്റെ 1984 എന്ന നോവലിലെ സർവവും കാണുകയും നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയുന്ന ബിഗ് ബ്രദറെ പോലെ ഹിന്ദുത്വ വിളമ്പുന്ന പാർട്ടികൾ നമ്മുടെ ചരിത്രവും പാഠപുസ്തകങ്ങളും അവരുടെ സ്വാര്ഥതാല്പര്യങ്ങൾക്കായി മാറ്റി എഴുതുമ്പോൾ നാം മൗനം അവലംബിക്കുകയാണോ വേണ്ടത്?

അല്ലെങ്കിലും മോഡി ഭരണകൂടത്തിന് സ്വച്ഛ് ഭാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാക്കാൻ ഗാന്ധി കണ്ണാടികൾ മാത്രം മതിയല്ലോ! അതുമല്ലെങ്കിൽ മറ്റു രാഷ്ട്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വരുന്ന വിശിഷ്ട വ്യക്തികളെ കാണിക്കാൻ സബർമതി ആശ്രമം. മോഡി ബ്രാന്ഡിങ്ന്റെ ഒരു കരു മാത്രമായി ഗാന്ധി ഒതുങ്ങി പോകുന്നു. ഗാന്ധിയുടെ ആദർശങ്ങളും ആശയങ്ങളും ഇന്നാരാണ് ഇന്ത്യയിൽ പാലിച്ചു പോരുന്നത്?

പൊതുജനങ്ങളുമായി നിരന്തരം സംവദിച്ചു ഇത്തരം രാഷ്ട്രീയക്കാർ പരത്തുന്ന തെറ്റിദ്ധാരണകളും, മണ്ടൻ ശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തങ്ങളും തിരുത്തണ്ട ചുമതല ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ എഴുത്തുകാർക്കും, ചരിത്രകാർക്കും, ശാസ്ത്ര- സാങ്കേതിക വിദഗ്ധർക്കുമില്ലേ?

തന്റെ ഞെരുക്കമേറിയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വളർന്നു ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ പ്രധാന ശില്പിയായി മാറിയ അംബേദ്കറും, തന്റെ സൗകര്യമേറിയ സാഹചര്യങ്ങളിലും സ്വയം എളിമ പെടാനും സത്യത്തെ അന്വേഷിക്കാനും സ്വയം തിരുത്താനും മടി കാണിക്കാത്ത ഗാന്ധിയും എങ്ങനെ എതിരാളികളാകും? അവരെ എന്തിനു നാം എതിരാളികളായി കാണണം? ഇവരിൽ ഒരാൾ ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായാൽ ഭാവി തലമുറയ്ക്ക് കാട്ടി കൊടുക്കാവുന്ന നല്ലൊരു മാതൃകയല്ലേ നമുക്കു നഷ്ടപ്പെടുന്നത്? എന്ത് കൊണ്ട് നമ്മുക്കു ഗാന്ധിയെയും അംബേദ്കറെയും ഒരുമിച്ചു സ്നേഹിച്ചുടാ എന്നാണ് ഗുഹാ ചോദിക്കുന്നത്.

ഗാന്ധിയെ ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് പറഞ്ഞ കുറ്റത്തിന് ക്ലാസ്സൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയ സുഹൃത്തിന്റെ അനുഭവം ഒരു പെൺകുട്ടി ഗുഹയോട് പങ്കുവെയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അത്തരമൊരു നിർബന്ധിത സ്നേഹത്തിന്റെ ആവശ്യം ഗാന്ധിക്കില്ല. എന്നാൽ അഹിംസ,സമാധാനം,നിരാഹാര സമരങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെയും നമുക്ക് വിപ്ലവം കൊണ്ടുവരാം എന്ന ആശയം ഇന്ത്യയെ പഠിപ്പിച്ച ഗാന്ധിയെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തെറ്റുകളോടും കുറവുകളോടും കൂടി വിശകലനം ചെയ്തു പഠിക്കണോ, അതോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൊലയാളിയെ ആരാധികണോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, ആരെയും പേടിക്കാതെ ഗാന്ധിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ചരിത്രബോധവും സാമാന്യബോധവും വേണമെന്നേ ഗുഹാ നിർദേശിക്കുന്നുള്ളു. വിഭജനം തടയാൻ കഴിയാത്ത ഗാന്ധിയെ വിമർശിക്കു, പക്ഷെ വിഭജന സമയത്തു ഇന്ത്യയിൽ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ച മുസ്ലിം സഹോദരങ്ങൾക്ക് തുല്യ അവകാശങ്ങൾ കൊടുക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു നിരാഹാരം കിടന്ന ഗാന്ധിയെ കൂടി നിങ്ങൾ ഓർക്കു എന്നെ ഓര്മപെടുത്തുന്നുള്ളു. ബുദ്ധനെ പോലെ ഗാന്ധിയെയും നമ്മൾ ഇന്ത്യക്കാർ നാടുകടത്താതിരിക്കട്ടെ എന്ന് അദ്ദേഹം ആശിക്കുന്നു.

%d bloggers like this: